Το σκηνικό θύμιζε συνοικιακό δρόμο μετά από Λαϊκή Αγορά. Κουτάκια μπύρες σε όλη τη βεράντα, τασάκια γεμάτα αποτσίγαρα και τρεις -άδειες πλέον- πλαστικές σακούλες από σουβλατζίδικο της περιοχής. Όταν παραγγείλαμε μας είπαν ότι το delivery θα έκανε κοντά στα 50 λεπτά. Όχι αφύσικο. Η Ελλάδα αντιμετώπιζε τη Γερμανία για τους "4" του EURO2012. Αγώνας πολύ σπουδαίος για εμάς τους Έλληνες όχι μόνο γιατί κρίνεται η πρόκριση στους "4" της Ευρώπης, αλλά γιατί κρίνεται και η Εθνική μας αξιοπρέπεια.
Οι Έλληνες είναι ο λαός που στο παρελθόν έβγαλε από τα σπλάχνα του τους 300 του Λεωνίδα οι οποίοι αντιμετώπισαν τις ορδές των Περσών, οι Έλληνες είναι ο λαός που έβγαλε από τα σπλάχνα του τους αντάρτες του ΕΛΑΣ οι οποίοι κάνανε δύσκολη τη ζωή του κατακτητή, και τέλος είναι ο λαός ο οποίος πάρα την περίφημη "Ελληνική ψυχή", την Κυριακή που μας πέρασε χέστηκε πάνω του και έβγαλε πρωθυπουργό τον Αντώνη Σαμαρά...
Εχθές το βράδυ λοιπόν, βρισκόμουν και παρακολουθούσα το παιχνίδι με πλήθος φίλων και γνωστών σε φιλικό σπίτι. Η ατμόσφαιρα πανηγυρική, τουλάχιστον στην αρχή, και οι φωνές υπέρ της Εθνικής μας να ακούγονται σε όλη τη γειτονιά. Όταν φάγαμε το πρώτο, έπεσε μια σχετική παγωμάρα στην εξέδρα-βεράντα, η οποία όμως με το γκολ της ισοφάρισης έδωσε τη σειρά της σε απίστευτες φωνές, αγκαλιές, μέχρι και τουφεκιές.
Στο απέναντι σπίτι καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα είχαμε έναν τύπο ο οποίος πραγματικά μας έσπασε τα νεύρα διότι δεν σταμάτησε να φωνάζει και να εμψυχώνει τους διεθνείς, λες και μπορούσαν να τον ακούσουν οι διεθνείς μας στην Πολωνία!!! Η καλύτερη ατάκα του ήταν στο 1-1.
"Πάμε γερά ρε Ελλαδάρα, δεν μασάμε ρε, οι Έλληνες στα δύσκολα φαίνονται ρε".
Ο τύπος που "δεν μασάει", ο "Έλληνας που στα δύσκολα φαίνεται", ήταν ένας από αυτούς που την Κυριακή που πέρασε χέστηκε πάνω του κανονικά και πήγε και ψήφισε Νέα Δημοκρατία... Και μετά του φταίνε οι Γερμανοί που δεν έχει δουλειά, που, που, που....
Για την ιστορία, οι Γερμανοί νίκησαν 4-2.
Τουλάχιστον όμως οι Έλληνες ποδοσφαιριστές (σε αντίθεση με τους Έλληνες ψηφοφόρους)έκαναν αυτό το οποίο ο Έλληνας είχε μάθει να κάνει (μέχρι και πριν κάποια χρόνια τουλάχιστον) πάντα στη ζωή του, να αγωνίζεται κόντρα στις πιθανότητες και στις φοβέρες.
Έκαναν την προσπάθεια τους, έκαναν και μία υπέρβαση (όταν περάσαν στους 8) και έφυγαν με το κεφάλι ψηλά.
Σας ευχαριστούμε ρε μάγκες!!!
Υ.Γ. Άμα κερδίζαμε, θα μας έκοβαν την επόμενη δόση...?
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου